විකාර

ගිනිගහන පාන්දරක රතුවෙච්ච ඇස් මැද්දෙ නැවතිලා ඉන්න කලු රාස්සයෙක් මාව ගිලගන්න හදන කැත රාස්සයෙක් (අමාල් ෆරූක්ටත් වඩා කැත) එතකොට මට තනියට හිටියෙ ජෝයි විතරයි මේ මං එයාට කිව්ව කතාව කෆ්කගෙ පොතකටත් වඩා පැරඩොක්සික් කතන්දරයක් මේක ඩිප්‍රෙස් වෙච්ච කුරුල්ලො දකින පැරනොයිඩ් හීන ඇතුලෙ දගලන කුමාරිකාවො එකතුවෙලා හදන ලෝකෙක මම මැරි මැරි ඉපදුනා කතාව ඉවරයි කාලෙකට කලින් බිග් බෑන්ග් එකට පස්සෙ ක්ශුද්‍ර අංශු කංසා දුම අස්සෙ හැංගිලා ඩිමෙන්ශන් කඩාගෙන යද්දිත් ආලෝක වර්ශ දෙකක් මෙපිටින් හිටපු ඌ කිව්ව නිවන් යමු කියලා ඒත් දැං බෑ නිදාගන්නොනෙ

අහේතුකත්ව යාමයක ශූන්‍යත්වයේ රංග ශාලාවේ තප්පර කටුවට මැදෑඟිලි ආචාර කල නිමේශයක ප්‍රේක්ෂකාගාරයේ අන්ත කෙලවරේ, පරමානු වලටත් හීන කැවූ ස්ව්තියක් සමග තුංගාධික හෝමෝන සහ තනිවූ නිශාචරායෙක් "යටගිය ශිෂ්ටාචාරයේ මහා බැම්ම බිද වැටුනෙ සමූහ සියදිවිනසාගැනීමකින්? අංශු කුඩක ප්‍රපංචයක සදහනක් නොකරම? " නාටකාගාරයේ මෑත කෙලවරේ, නිදි සයනක, මෙථූනයක් අවසන ග්ලිසරින් මතින් රූරා වැටෙන තොල් සායමක් සමග රූබරියක් "භෙ අස්තිත්වාදීන් භවිශ්‍යත් නොතකා අතීතය කාලයේ වල දැමුවා හැකිනම් සත්‍ය ප්‍රත්‍යානයනය කරවන්න චක්‍රවාටය වැනසෙන්න කලින්" හඃ හඃ හඃ පිස්සෙක්ගෙ කතා අහන්න මේ ග්‍රහලෝකෙ සින්තටික් උන්දලට වෙලාවක් නෑ සිස්

ෆේඩ් වුනු කාල රේකාවක් දිගේ කලුකුහර සහ සුපනෝවා පහුකරමින්.. ඇය නිද්‍රාපත් කල කැෆේන් බිඳට, ශාප ලැබූ පවට, සුපිරිසිදු ශුද්ධාත්මයක් පිටුවහලින් කරන ලෝකල් ශටලයක් ඉබි ගමනක ඉන්ටස්ටෙල හීන අතරින්, මනෝභ්‍රමික විශ්වයන් පහුකරමින්... දූසර මගක් වෙනුවට වර්ණ පැරඩොක්ස් අතරින් යන්තමින් නොස්තෙල්ජියාවට නොස්තෙල්ජියාවෙන් අතරමං වූ හිත රැගෙන කොස්මික්හි තනිකොට, ඔක්සිජන් නොමැතිවම මරාදැමිමි. දැන් යලි නොඉපදෙන්නට පෙරුම් නැති නිසාවෙන්ම නිවන් යමි.

හෙනම හෙන - ග්ලූමි හැන්දවක්  මට මාව මරලා දාන්න තරම්  සීතල හැමදාම වගේ තේරුමක්  නැති මගේ ජිවිතේ වගේ  මගේ ලගට වෙලා ඉන්න  සදා දරනීය නැති ආදරී එයා විශාදි හැමදාම  කියන්නෙ  "මං ඔයාව තුරුලු කර ගන්නම්  මගේ ලගට වෙලා ඉන්න,  තව ටික දවසකින්  මේ කාලගුනේ වෙනස් වෙයි"  නෑ නෑ  එයා විශාදි කියන්නේ දෙන්නෙක්